zondag 8 juli 2018

Oude vriend...

Ok, het vloggen en bloggen loopt hopeloos achter op de feiten. Ik moet dus nu in het kort hier even de situatie schetsen. Hopelijk kan ik dan later aanvullen met de beelden op video. En uitgebreidere tekst.

De officiële diagnose van mijn huidige toestand is een opflakkering van mijn oude vriend ME/CVS. In combinatie met een burnout. Dit alles als gevolg van extreme stress gedurende zes jaar.
Ik vertel in de toekomst graag meer over die periode. Het waren jaren waarin velen van ons onder extreme druk hebben gestaan als gevolg van de financiële crisis. Wanneer je basis onderuit wordt gehaald, en je moet vechten voor je basisbehoeften (dak, eten, inkomen...) ga je in overlevingsstand. Ons lichaam is er echter niet voor gemaakt dit jarenlang te doen. Het is mijn gezonde voeding en levenshouding geweest die me er zo lang door hebben gesleept. Maar mijn lijf zegt nu gewoon even stop. En gelijk heeft ze!

Toch is het niet leuk en heb ik moeite te accepteren dat ik niet veel kan. Ik noem ME mijn vriend, want ik weet dat hij terug is om mij veel te leren. Maar ik heb het er heel moeilijk mee. Vooral op een dag als vandaag: wanneer de kinderen gisteren zo hebben genoten van een heerlijk dagje aan het strandje (want mama had een goede dag) en nu weer willen. Maar mama heeft nu de terugslag van gisteren! Dit heet PEM (post Exertional Malaise). Wanneer die weer over is? Geen idee: kan een paar uur duren, maar ook een paar dagen of weken. Dat is ME.... 😐

Waarom ik dit deel? ME is een onzichtbare ziekte. Een toestand die heel grillig is en je leven en dat van je gezin volledig beheerst. Ook al probeer je zo veel mogelijk om ze er niet lastig mee te vallen. Als de uitputting zo groot is dat je niet eens kunt zitten, zul je de schone schijn moeten laten vallen. Je gezin kan er dus niet omheen. Maar de mensen buiten wel. Die zien jou gewoon een tijdje niet. Daarom hebben ze het ook wel over #millionsmissing Miljoenen van ons over de hele wereld kunnen niet meedoen met de gewone dagelijkse dingen. En ik ben dan nog een licht geval. Er zijn momenten waarop ik wel gewoon lijk mee te kunnen. Die momenten koester ik. De prijs van de PEM vind ik onredelijk hoog, maar ik doe het er even mee. Want ik weet: I beat it once, and I'm going to beat it again!

#MEawareness #myME #CfsME #burnout #fybromyalgie

dinsdag 1 mei 2018

BURNOUT VLOG AFL. 6





Even geen geschreven tekst....maar een VLOG



Laat me eens weten wat je er van vindt. Dat mag privé naar heelgezondemama@gmail.com maar ook hieronder bij de comments.



liefs,



"mama" Sanna

maandag 9 april 2018

Wat je niet ziet...

Ik heb getwijfeld of ik het ging posten: mijn vlog die ik vandaag opnam. Want ik was best wel fel. En oh oh oh wat heb ik er toch een hekel aan om mezelf iedere keer te zien janken op beeld. Inmiddels kan ik mijn achternaam wel omdopen in "Jank-hart", zo vaak als ik jank op die vlog! Ik ben bang dat mensen straks allemaal denken dat ik de hele dag zo rondloop. Dat mijn leven één groot tranendal is.

Maar dat is nou juist waarom ik het wél wil delen: want blijkbaar bestaan er misverstanden. Misverstanden rondom mij, maar ook rondom andere mensen die met een Burn Out (of wat voor stempel er ook op zit) thuis zitten. "Huh?" hoor ik je zeggen: "wat voor misverstanden dan?" Nou.... het schijnt dat veel mensendie thuis zijn met dit soort diagnoses te maken krijgen met onbegrip voor hun situatie omdat er op Facebook foto's staan waarop ze blij kijken. Of waarop ze een gezellige tijd hebben meegemaakt met vrienden of familie. Men denkt dan dat ze niet echt ziek zullen zijn. Dat er niets aan de hand is. Er werd mij dan ook aangeraden vandaag om maar niet meer op Facebook te posten.

Ik was stomverbaasd. Echt waar.... Compleet overrompeld. Ik? Denken mensen van mij dat het eigenlijk wel goed met me gaat? Zien ze alleen maar positieve dingen van mij?
Wow..... en ik maar denken dat ik zo transparant ben. Dat ik door mijn VLOG mezelf wel heel erg kwetsbaar heb opgesteld. En dat iedereen misschien denkt dat ik de hele dag door loop te janken en mezelf zielig vind. (Want anders neem je toch niet zo'n VLOG op?)

Misschien was het een algemeen advies. En vertelt deze arts het aan iedereen. Maar ik kreeg toch het idee dat het echt over mijn gedrag op Social Media ging. Maar mijn vlog vond hij een goed idee. Dat ondersteunde mijn helingsproces. En ja: daar was het nou ook precies om begonnen. En om ánderen te ondersteunen. Pffff..... Gelukkig dat dát OK was. Maar hoe zat dat nou met mijn andere Social Media posts? Ik haalde meteen maar mijn laatste foto's weg. Twee foto's van mijn dagje sauna met mijn oudste dochter. En dat deed pijn: ik ben namelijk trots op haar. Ik houd van haar. En ze was jarig geweest en ik heb haar een dagje mama-tijd cadeau gegeven. Een dagje met mama naar de sauna. Waar ze nog nooit was geweest, en waar we nu samen naar toe konden gaan. Waarom? Omdat ik daar veel kan liggen, er niet al te veel lawaai is (waar ik op dit moment niet tegen kan) en waar we even ongestoord met elkaar kunnen praten. Want in jaren vol overleven en stress, is daar niet altijd ruimte voor geweest. En....omdat we daar een massage kregen die niet alleen voor mama's pijnlijke lijf een verademing is, maar ook voor haar; want de stress heeft haar nek en schouders zo vast gezet dat ze elke dag pijn heeft.



We hebben genoten. Wel een hele middag lang. Want langer dan dat hield mama het niet vol. Maar dat gaf niet, want het was heerlijk geweest. Een moment van dichtbij elkaar zijn. Elkaar terug vinden. We hadden gekozen voor een kleine sauna in Amsterdam Centrum zodat we zó in en uit de trein konden stappen. En dat was maar goed ook, want de terugweg was een zware: niet alleen door de uitputting, maar ook door werken aan het spoor. Hierdoor moesten we omrijden via Utrecht. Maar dat gaf niet: we hadden het gezellig en maakten een gek boomerang filmpje voor op haar Instagram. Want ze was blij. Blij met haar tijd met mij. En dat maakte mij weer blij!

Maar al die achterliggende dingen....die ziet natuurlijk niemand op Facebook. Daar zien ze alleen een glimlachende  Sanna in badjas met haar dochter. En een boomerangfilmpje in de trein. Wat gezellig!

Ik begrijp het. Ik snap het helemaal. Natúúrlijk weet je niet wat zich daarvoor en daarna heeft afgespeeld. Je ziet een momentopname. Van twee vrolijke gezichten (al ziet dat gezicht op de boomerang er behoorlijk moe uit, maar goed ;) ) En dat is nou precies waarom ik deze VLOG serie doe. Om mensen ACHTER HET GORDIJN  te laten kijken. Want daar gebeurt het échte leven. Niet op Facebook of Instagram, maar achter gesloten deuren en gordijnen. Dat is waar mensen hun pijntjes, verdrietjes, eenzaamheid, ziekte, onzekerheden, angst, depressies of wanhoop verbergen. En dat is waar mensen met een Burn Out, Chronische vermoeidheid of b.v. Fybromyalgie een groot deel van hun dag doorbrengen. Op de bank, in bed.... zodat ze dat éne uurtje of paar uurtjes kunnen stralen op een familiebijeenkomst of reunie van hun oude school. Of zodat ze hun kind naar school kunnen brengen. Of aanmoedigen bij de voetbal.



Daar zien de mensen dan die stralende persoon. Die gezellige vrouw (of man) die in is voor een praatje. Die geniet van het leven en van het moment. Die vol liefde naar haar kind kijkt die over het basketbalveld rent met zijn vriendjes.(fotomomentje!) En vol trots een foto op Facebook plaatst van haar dochter, zingend in het schoolkoor tijdens het jaarlijkse koorconcert van school.

Dat is wat je ziet. En dat vormt het beeld wat je van iemand hebt. Maar laten we eerlijk zijn: weet je daardoor alles van die persoon? Weet je wérkelijk hoe diegene in elkaar zit? Hoe zijn of haar leven er uit ziet? Natuurlijk niet!!!! Dat is toch onmogelijk?! Dat snapt toch iedereen?

Hoe kan het dan dat mensen die langdurig ziek zijn geen vrolijke plaatjes meer mogen posten? Hoe kan het dan dat niemand begrijpt dat die plaatjes de opnames zijn van fijne momenten waar deze mensen dankbaar voor zijn? Dat ze misschien wel nóg dankbaarder zijn voor dat soort momenten dan de "niet zieke mensen", juist omdat ze weten hoe kostbaar deze zijn? Omdat ze er uren of dagen van te voren en daarna voor uit moeten trekken om op dat éne momentje alles uit de kast te trekken om te kunnen stralen. Te kunnen stralen voor je kind, voor je partner, je familielid of vrienden zodat zij kunnen genieten van jouw aanwezigheid. Van jouw totale aandacht, die op andere momenten van de dag of week er veel minder is. Want dan ben je moe, of down, of worstel je met pijn of andere symptomen. Mag dat dan niet meer gedeeld worden? Wat mag dan wel? Zitten andere mensen te wachten op posts van de  ellende die je doormaakt als je hier doorheen gaat?

Nee, dat dacht ik al...... Zullen we dan nu ophouden met die onzin? Zullen we dan nu eens écht oprecht open staan voor een ander en eens vragen hoe het werkelijk met hem of haar gaat? En zullen we dan eens blij zijn voor die ander als diegene een plaatje post waarop hij trots poseert tijdens een reunie met zijn studievrienden? Gun diegene zijn geluksmomenten. Want weet jij hoeveel van die momenten hij heeft?

Ik post vandaag mijn "boze" Vlog. En een collage van "acher het gordijn" momenten. En ja, die zien er ook nog best wel aardig uit. Want je denkt toch niet dat ik mezelf ga fotograferen als ik ternauwernood op mijn benen kan staan? Maar goed.... ik ga er voor. Ik laat me zien zoals ik ben. Take it, or leave it. Ik laat mij niet de mond snoeren.

"mama" Sanna





zondag 18 maart 2018

Recept: Italiaanse roerbakschotel met courgette en spinazie


*Lekker koken vanuit de voorraad!
*Snel, voordelig, gezond en lekker

Ingredienten voor 4 personen:

1 teentje knoflook
1 rode of gele paprika
½ courgette of 1 kleintje
1 kleine ui
1 wortel
c.a. 5 zongedroogde tomaatjes
4 flinke handen spinazie
Handje cashewnoten of pijnboompitten
Italiaanse kruiden

Erbij:
Quinoa, (spelt-)couscous, rijst of (linzen-)pasta

Kokosolie voor het stoven
Keltisch Zeezout naar smaak

Eventueel: geraspte kaas. Bijvoorbeeld peccorino, gran padano, of oude goudse kaas

Bereidingswijze:

Bereid je bijgerecht (granen) volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Snipper de ui en de knoflook fijn en snijd alle groente (behalve de spinazie) in kleine blokjes of reepjes.
Verwarm de kokosolie in een grote wok. Fruit hierin de ui en de knoflook tot ze glazig zien. Doe nu de rest van de groente erbij behalve de spinazie. Ook de zongedroogde tomaatjes kun je nog even apart houden. Roerbak dit op middelhoog vuur gedurende c.a. 5 minuten. Doe na c.a. 3 minuten de cashewnoten erbij en laat ze even mee bakken.
Voeg nu de spinazie toe en blijf roeren tot het slinkt. Voeg als laatste de  kruiden en de zongedroogde tomaatjes toe en roer alles goed door.

Dien de groente direct op met je favoriete granen. Bestrooi eventueel met kaas of (voor de veganisten onder ons) met wat Keltisch Zeezout.

Enjoy!

Mama Sanna



Dit recept is gemaakt door Sanna Jonkhart voor Heel Gezonde Mama
Delen mag, maar graag met bronvermelding.
Meer recepten? Check de blog op www.heelgezondemama.nl

woensdag 14 februari 2018

Valentijnsdag 2018: lang leve de liefde!

Het is al bijna voorbij: Valentijnsdag 2018. Mijn dochter kreeg vandaag voor het eerst van haar leven een rode roos en een liefdesbrief bezorgd. Ik heb genoten van haar verraste gezicht, haar blozende wangen en de schittering in haar ogen. Zo mooi om te zien!

Voor mij was dit de eerste Valentijnsdag na mijn scheiding. Dat klinkt heel zielig, maar zo voelde het overigens absoluut niet. Want ik heb in deze maand van de liefde besloten dat ik eindelijk weer lief ga zijn voor mijzelf. Huh? Was ik dat dan niet?

Tja.... jullie hebben me de afgelopen periode weinig gehoord en gezien. Het was privé dan ook echt even heel pittig. Nu is de rust in huis aan het neerdalen en je zou denken dat ik er nu met mijn werk weer lekker in kan vliegen. Het tegendeel bleek waar: ik stortte een paar weken geleden helemaal in. Mijn lichaam liet me voelen wat er onder al die jaren van spanning en het doorbuffelen was gebeurd: ik had mijn lijf totaal uitgeput!

Dus ja....Heel Gezonde Mama zit met een Burn Out thuis! Dat kan toch niet? Natuurlijk kan dat wel: ik heb er wel eens eerder over geblogd: Heel Gezond betekent dat ik met een holistische bril kijk naar gezondheid. Daardoor zie ik ziekte of andere gezondheidsproblemen als symptomen van een disbalans. Het is een signaal van het lichaam dat aangeeft dat er ergens in je leven iets niet lekker loopt. En mijn valkuil die mij uit mijn balans kan trekken is absoluut: STRESS. En wat dat betreft ben ik in de afgelopen zes jaar goed uitgedaagd. Ik heb mij er doorheen geslagen, maar heb dat vooral gedaan door in het VECHTEN te stappen. Als een Pitbull heb ik mij vastgebeten en ben door gegaan.
Dat is een sterke eigenschap en het heeft ons als gezin goed geholpen. Maar op een gegeven moment wist ik niet meer waar de rem zat. Ken je dat? De hoge snelheidstrein liep, en er was geen stoppen meer aan. En nu....nu heeft de trein een station bereikt en tijdens de stop blijkt opeens dat er wat remmen zijn doorgebrand, wat wielen zijn afgesleten en dat er hoog nodig wat achterstallig onderhoud gepleegd moet worden.
Ik zie nu dat ik door het harde doorbuffelen mijn zachtheid grotendeels ben verloren. Ik kon niet meer lief zijn voor mezelf. "Doorbijten!" riep ik de hele tijd. Niet klagen, maar doorgaan. En daarom gun ik mijzelf nu de ruimte en de tijd om de zachtheid weer terug te vinden. Ik luister naar mijn lichaam en bedank het voor alles wat het me aangeeft. Ik accepteer wat het te zeggen heeft, want het heeft mij al die jaren bijna zonder klagen er doorheen geholpen. Dát is pas liefde! Mijn lichaam heeft onvoorwaardelijk alles gedaan wat ik van haar ge-eist heb. Kinderen gedragen, gebaard en gevoed, doorgebuffeld dwars door alle tegenslagen heen...korte nachten gemaakt.....

Ik houd van mijn lichaam. En....ik houd van mij. En dat is wat ik vandaag heb gevierd. En als afsluiting van deze mooie dag, deel ik vandaag mijn eerste vlog uit de nieuwe serie die gaat ontstaan. Een serie vlogs waarmee ik vorige week ben begonnen om te filmen en die ik zal opnemen op mijn reis terug naar gezondheid. Want ook dát is liefde voor mezelf: open en eerlijk zijn naar mijn lezers en volgers over wat mij op dit moment bezig houdt. Waarom zou ik? Omdat ik open en oprecht in het leven sta én omdat ik deze blog ooit begonnen ben om mijn inzichten te delen met anderen. Omdat ik wens dat iederéén zijn weg naar gezondheid en welzijn zal vinden. En delen helpt daarbij. Niet vanuit het idee dat ik alle wijsheid in pacht heb, maar juist vanuit het idee dat jij en ik gelijken zijn. En dat ik jou wellicht kan inspireren op jouw pad door mijn pad met jou te delen. En ook dat is liefde. Liefde voor mensen, en voor het leven. Want ik geloof dat niets voor niets gebeurt. En dat alles wat we op ons pad tegenkomen ons zal helpen dichter bij ons Zelf te komen. En dat maakt ons uiteindelijk HEEL. (Whole in het Engels....verwant aan het woord Holy = Heilig).

14 Februari...de dag van de liefde. Kan er een mooier moment zijn om hiermee te beginnen?

Hieronder vind je de eerste aflevering. Abonneer je op mijn kanaal als je geen nieuwe aflevering wilt missen, want ik weet niet van te voren wanneer ik post. Het zal regelmatig zijn, maar niet dagelijks. En natuurlijk geef ik ook een seintje via Facebook en Twitter, maar You Tube brengt je meteen op de hoogte als er wat op staat, dus dat is best handig.

Maak er nog een mooie avond van, en .....houd van jezelf!

Mama Sanna



zaterdag 2 december 2017

Product van de maand: Pack Balancing



In deze tijd van het jaar is de balans op veel gebieden vaak ver te zoeken: we stressen te veel, we eten/drinken te veel (vooral van de dingen die ons lichaam uit balans halen)..... Daarom organiseer ik deze maand de thema avond "Balans" en in deze blog vertel ik je meer over één van mijn favoriete Ringana producten die mij helpen de balans van mijn lichaam op een makkelijke (en lekkere) manier goed te houden.

Ons lichaam presteert en voelt optimaal wanneer onze Zuur Base balans in evenwicht is. Wat is de Zuur Base balans? Klik HIER om daar meer over te lezen. Kort gezegd is een te verzuurd lichaam een lichaam dat stijf voelt, waar de samenwerking tussen de cellen stroever verloopt (hierdoor heb je bijvoorbeeld ook last van "brain fog") en zwaar en/of moe. Een lichaam dat in balans is, voelt juist het tegenovergestelde: je bent fit, soepel, je hersens werken vlotjes en je voelt je in het algemeen lekker in je vel.

Oliebollen, (kerst-)brood, speculaas, pepernoten, banketletters....het is allemaal zo lekker maar oh oh oh wat werkt het allemaal verzurend op ons lichaam! Moet je dan alles maar laten staan? Nee natuurlijk niet, het is Heel Gezond om af en toe (mits je er tegen kunt) te "zondigen". Maar om te voorkomen dat je je er ellendig van voelt, is Pack B een heel fijne hulp.

Wat is het? 

De Packs van Ringana zijn zakjes met "levende" voedingsstoffen zonder toevoegingen. "Levend" wil zeggen dat de werkzame nutrienten onverhit/onbewerkt zijn en dus zijn zoals ze vers in de natuur voorkomen. Het is dus met recht "superfood". Dat maakt ze optimaal opneembaar voor ons lichaam, en dat merk je!

In Pack B vind je een samenstelling van diverse gevriesdroogde biologische (blad)groenten en kruiden. Vers geoogst en direct gevriesdroogd. Daardoor is alle voedingswaarde behouden gebleven. Door bepaalde combinaties te maken, versterken de verschillende stoffen elkaar (synergie) en geven ze ons lichaam de kans om de nutrienten (vitamines, mineralen en spoorelementen) makkelijk op te nemen. De voedingswaarde van 1 zakje is het equivalent van maar liefst 2.5 kilo (!) groente en fruit.

De samenstelling van de ingredienten van Pack B is zo dat het Base vormend werkt. Daarom vind je vooral veel groene bladgroente in dit Pack. Het is op deze manier heel makkelijk om op die dagen dat je wat minder groente binnen krijgt snel je "groen" toe te voegen. Perfect dus, tijdens deze "verzurende" feestdagen!

Hoe werkt het?

Je kunt Pack B van Ringana gebruiken als een soort van kruidenzout. Je kunt het ook drinken in een hartige groene smoothie of puur drinken als een soort bouillon door te mengen met (lauw) water. De smaak is helaas wat flauwer dan we gewend zijn van een bouillon, daarom meng ik het het liefste toch door bestaande gerechten. Ik maak er bijvoorbeeld een salade dressing van, en voeg het toe als extra kruiden aan mijn eten (ook mijn miso soep) of op brood. De power is zo enorm, dat ik ook nooit 1 zakje in één keer gebruik. Ik gebruik over de hele dag telkens een beetje en bewaar het zakje goed afgesloten in de koelkast.

Let op: verhit de inhoud van de packs nooit boven 45 graden Celsius. Dat zorgt ervoor dat de werkzame bestanddelen en de enzymen verminderen/verdwijnen. Zorg dus dat je je pack toevoegt aan je eten als het voldoende is afgekoeld!

Als je HIER klikt, krijg je een recept voor een lekkere salade die je Zuur Base evenwicht zal helpen in deze dagen. Enjoy!

Wil je meer weten over Ringana? Kijk eens op www.heelgezondmooi.nl

Bestellen of meer info over Pack B? Klik dan HIER

THEMA AVOND BALANS OP 11 DECEMBER A.S.
Tijdens deze avond vertel ik over de verschillende aspecten die met jouw balans te maken hebben, deel ik tips en tricks met je én kun je proeven van, smeren met en snuffelen aan de producten van Ringana. Toegang is GRATIS
Meer weten? Check je info via: www.heelgezondemama.nl 

2 december 2017: DAGAANBIEDING
Vandaag blijkt Pack B in de aanbieding te zijn in de Ringana Adventskalender. Dat betekent dat je vandaag 20% korting krijgt op dit product! Mocht je dus enthousiast zijn geworden na het lezen van deze blog, bestel dan gauw. Weet je niet goed hoe het werkt? Neem dan gerust contact met me op, dan regel ik het voor je. WAPP/Telefoon: 06 55 830 896 

zondag 29 oktober 2017

Toekomst creeren



Ik doe normaal gesproken altijd wat ik beloof. Ja echt, want als ik niet zeker weet of ik mijn belofte kan nakomen, dan beloof ik iets liever niet. Toch heb ik vooral in het afgelopen jaar vaak dingen toegezegd, die ik achteraf niet ben nagekomen. Dat voelt niet goed!
Zo had ik bijvoorbeeld beloofd dat ik regelmatig zou bloggen: niet gelukt. En vaker live video's op FB zou plaatsen.....niet gelukt. De workshop Heel Gezond Glutenvrij? Die zou ik in oktober lanceren.....niet gelukt. Nee, dat is echt niet leuk en het druist volledig in tegen mijn karakter.

Daarom deze persoonlijke blog deze week. Want het niet nakomen van mijn beloften heeft wel degelijk een oorzaak. En die ligt in de privé sfeer. In mijn eigen persoonlijke leven. Het heeft even geduurd voor ik er mee naar buiten kon komen, maar nu is het dan toch zover dat ik het hardop uitspreek. Mijn "Real Life" vrienden weten het inmiddels, en nu is mijn virtuele kring aan de beurt. Ben je er klaar voor? Nou...daar komt íe dan: ik ga scheiden. Voilá, het is gezegd. Pffff.... Drie simpele woordjes, maar met een enorme impact. Op mijn eigen leven, dat van mijn (bijna ex-) partner, en natuurlijk vooral op dat van de kinderen. Maar ook familie en vrienden gaan door een verwerkingsproces bij een scheiding. En tegen de tijd dat de buitenwereld het te horen krijgt, is er al een langdurig intern proces aan vooraf gegaan.

Wees gerust: ik ga jullie niet vermoeien met mijn persoonlijke beslommeringen. Er is ook niet veel "roddel" te halen, want we gaan in vriendschap en respect uit elkaar. "Onoverkomelijke verschillen", noemen ze dat bij publieke figuren. En eigenlijk zegt die term alles, ook bij ons. Het verdriet, de onmacht die er mee gepaard gaat blijft eigenlijk altijd achter gesloten deuren. Gelukkig ook maar, want wie zit daar op te wachten? Maar goed, iedere scheiding kost tranen of het nu Angelina Jolie in Hollywood betreft, of Sanna in Hilversum (Hillywood 😜 ) Dus ja: ik ben het afgelopen jaar behoorlijk afgeleid geweest en ben dat nu ook nog regelmatig.

Maar bij ieder afscheid hoort een nieuw begin. En dat is de positieve kant van de medaille. Door dit soort situaties ontdek je heel goed wat je wél wilt in je leven en wat je niet wilt. Je groeit er als mens enorm door, want je zelfkennis neemt toe bij elke hindernis in je leven. En ik wil daarom in deze laatste twee maanden van het jaar heel graag met jullie samen kijken naar een kracht die we állemaal in ons hebben. Ja echt...allemaal! Het wordt door sommigen "een geheim" genoemd, en weer anderen noemen het een kracht. Ik noem het gewoon "een natuurwet". Het gaat om.... (tromgeroffel): de wet van de aantrekkingskracht.

Ik ben altijd heel erg goed geweest in het gebruiken van deze natuurwet. Wanneer ik iets heel graag wilde, kwam het altijd naar me toe. Dit was voor mij zó normaal, dat ik eigenlijk nooit zo goed doorhad dat ik het deed. Want andersom gebeurde het ook wel: dingen die ik NIET wilde en waar ik me erg zorgen over maakte, kwamen ook naar me toe! En zo was ik lange tijd bezig met onbewust creeren. Het enige wat ik heel bewust creerde waren parkeerplaatsen. En dat is nog steeds zo: maakt niet uit waar ik kom, ik vind altijd een parkeerplek. Handig toch?

Een jaar of 12 geleden kreeg dit voor mij heel normale "ding" een naam: in de film "the Secret" sprak men over "the Law of Attraction". Opeens kreeg ik door wat ik tot dan toe eigenlijk onbewust deed. En ik ging er bewuster mee werken. Het lukte heel goed: salarisverhogingen, een huis, een bepaald meubelstuk wat ik tweedehands wilde scoren.... Het werkte! En in mijn coaching-praktijk vertelde ik ook altijd aan iedere client dat we onze eigen toekomst maken.

En toen...kwam de financiele crisis. Mondiaal stortte de hele financiele wereld in. En ook onze wereld thuis stortte in. Als rechtstreeks gevolg van de bankencrisis, verloren wij ons huis, onze inkomens, alles... Nou ja, alles behalve elkaar (gelukkig!!!). Maar al het materiele viel weg. Wat overbleef was waar het eigenlijk écht om gaat: de mensen van wie je houdt. En ook daar verloren we veel van, in die crisisjaren.
Het waren loodzware jaren, waarin ik me afsloot voor mijn gevoelige en spirituele kant. Waarin ik mij totaal focuste op "overleven". En ik bleek daar heel goed in te zijn. Misschien zelfs een beetje te goed: ik heb jarenlang niet goed meer op mezelf gelet. Ik luisterde nauwelijks meer naar mijn intuitie en innerlijke leiding. Ik had een knop omgezet. Ik was gaan twijfelen aan álles waar ik daarvoor heilig van overtuigd was.

Achteraf kan ik zeggen dat ik ook in deze jaren bezig bleef met "the Law of Attraction", maar ik paste het vooral "verkeerd om" toe. Hoe harder ik iets NIET wilde, hoe harder het naar me toe kwam. Want ja: voor het universum bestaat er geen NIET: alles waar je je op focust, groeit. Tja....dat is niet altijd even handig natuurlijk. Zeker niet als je daar niet op let of er niets van af weet.

Maar in de afgelopen twee jaar kwam ik steeds meer terug bij mezelf. Langzaam maar zeker kwam ik weer dichter bij mijn intuitie en uiteindelijk vielen alle puzzelstukjes op zijn plek. Ik zag en begreep wat ik al die tijd had gedaan: ik had mijn toekomst gecreeerd zonder er bewust van te zijn. Het was de ultieme leerschool in het oefenen met "the Law of Attraction"!
Het afgelopen half jaar ben ik me er volledig in gaan verdiepen. En ik zie de perfectie in hoe de afgelopen jaren voor mij zijn geweest. Op geen énkele andere manier had ik zo veel kunnen leren over hoe de wet werkt. En nu is het niet alleen tijd voor mij om het in te zetten voor de toekomst die ik WEL wil, maar ook om het te delen. Te delen met iedereen die óók (weer) wil leren hoe je de toekomst kan creeren waar je van droomt.

En wat is er mooier om dit samen te doen aan het einde van dit jaar? Wat wil jij ánders doen in 2018? Waar droom je van? Wat wil je bereiken in 2018? In 2020? Wat wil je in je privé leven? En wat wil je in je werk? Zou het niet geweldig zijn als dit zou lukken? Wat houdt je tegen? Welke gedachten blokkeren de flow?

In november en december ga ik een workshop geven die jou gaat helpen jouw visie en wensen voor je toekomst helder te krijgen. Op die manier ga je je eigen toekomst creeren. Naast een stukje theorie, oefeningen en meditaties wordt het vooral een creatieve workshop waarbij we een visionboard gaan maken. Lijkt dat je wat? Blijf dan volgen op Facebook en/of hier op de blog, want zodra ik de data weet ga ik je er meer over vertellen. Wil je zeker weten dat je er niets over mist? Geef je dan HIER op voor de "Ik ga er voor in 2018" Nieuwsbrief.


Ik hoop je er te zien, want ik ga er in ieder geval voor!

Mama Sanna