woensdag 5 november 2014

Voeding in de opvoeding: gifstoffen

Wat zou jij je kind liever laten eten?
Deze vulling uit dit postpakket?




Of toch liever dan maar een snoepje uit de winkel?






Normaal gesproken zou je waarschijnlijk kiezen voor de rechter foto. Maar je weet dat dit stukje gaat over gezonde voeding, dus vermoed je waarschijnlijk wel dat dit een beetje een strikvraag was!  J Inderdaad: het gekke is dat in dit geval de vulling van het postpakket volledig veilig eetbaar en natuurlijk is, en het snoepgoed aan de rechterkant vol zit met allerlei lichaamsvreemde stoffen. De vulling van het postpakket is namelijk gemaakt van mais. Niets meer dan dat.

Ik word soms aangesproken door mensen die zich afvragen of bijvoorbeeld volle melk wel zo gezond is. Of die zich zorgen maken omdat hun kind soms aarde eet. Ook worden de handen veelvuldig gewassen, en het huis grondig ontsmet. Koorts wordt direct onderdrukt met paracetamol, en kinderziektes worden met angst en beven doorstaan. De angst dat onze kinderen iets overkomt is heel groot. En dat is volkomen logisch: ze zijn ons alles! Toch wil ik vandaag een kleine kanttekening plaatsen. Ik denk dat we in onze huidige maatschappij iets te ver zijn doorgeslagen met het willen beschermen van onze kinderen. En dat we niet meer zien waar het wérkelijke gevaar zit: in onze dagelijkse voeding.

Onze voeding is in de laatste decennia zo ver weg komen te staan van zijn oorsprong: toegevoegde verbetermiddelen in ons brood, suiker in bijna elk product (ook als het niet zoet is!), kleurstoffen, smaakstoffen en zelfs geurstoffen…. Er wordt beweerd dat vol-vette producten niet gezond voor ons zijn, dus eten we massaal light kaas, magere yoghurt en halvarine. Vanuit de voedingsindustrie worden we gesust: al deze hulpstoffen zijn goedgekeurd, dus dat is toch prima?

Ik stel je vandaag de vraag: wil jij je zelf en je kind(eren) laten eten van iets wat daadwerkelijk iets tóevoegt aan het lichaam (en dus bouwstoffen, vitamines, mineralen etc. bevat en energie levert) of iets wat “geen kwaad kan”.

In de voedingsleer kun je uitgaan van twee punten: ofwel zijn alle stoffen op zichzelf staand, ofwel ze hebben verband met elkaar. Bij het eerste beeld hoort ook vaak de overtuiging dat de mens de orde in het universum moet brengen. De natuur is eigenlijk maar een beetje een chaos. Het is een wonder dat alles nog werkt! Bij het tweede beeld, ziet men de samenhang tussen de mens en de kosmos, de omgeving en de wereld in het lichaam. Het is een werkelijk wonder!

Heel Gezonde Mama gaat uit van dat tweede beeld. Ik zie de samenhang tussen onszelf en de wereld om ons heen. En de kracht en perfectie van ons lichaam, dat met de juiste voeding (en dat bedoel ik op alle manieren, dus voeding van lichaam, ziel én geest) zich heel goed in balans kan houden, en terug kan brengen indien er een tijdelijke disbalans is (b.v. door ziekte).

De angst van de huidige westerse mens is gefundeerd in dat eerste beeld: het niet kunnen geloven dat het lichaam en de natuur gewoon goed in elkaar zitten. Wij moeten ingrijpen, bijsturen, anders loopt het mis! En wat voeding betreft kunnen we net zo goed wat aanpassingen doen, want wij kunnen die stofjes toch gewoon nabouwen? En zo krijgen we synthetische vitamines (lekker goedkoop!), en geraffineerde voedingsstoffen.

Met de dagelijkse voeding krijgen we op die manier allerlei stoffen binnen waar ons lichaam van nature niet aan gewend is. Ons lichaam is perfect: het past zich aan. Het vecht om de balans te houden. En dat kan het heel goed. Bij sommigen gaat het wat minder makkelijk: zij ontwikkelen gevoeligheden of allergieën.
Je kunt je afvragen: is dat een falen van het lichaam? Of is het een signaal van een lichaam dat aan wil geven dat de continue bombardementen van gifstoffen gewoon te veel is?

Ik heb mijn lichaam leren zien als een bondgenoot, een echte vriend. Vanaf het moment dat ik er naar ging luisteren voelde ik me steeds sterker en beter worden. En daarom heb ik besloten mijn lichaam en dat van mijn kinderen te voeden met stoffen die het lichaam iets bréngen in plaats van het te vullen. Of zelfs: te beroven van belangrijke voedingsstoffen. Want om bijvoorbeeld geraffineerde suikers te kunnen verteren spreekt je lichaam zijn voorraden vitamines en mineralen aan.

Met het Heel Gezonde Mama concept hoop ik jou te kunnen helpen de balans terug te vinden van jouw lichaam. Die balans is voor iedereen anders. Maar één ding is voor iedereen hetzelfde: ons lichaam is een natuurproduct. En de natuur lijkt misschien soms wat van slag en we moeten het beschermen, maar het is sterker dan je denkt! Durf jij op zijn veerkracht te vertrouwen en het datgene te gaan geven wat het nodig heeft?

Mama Sanna