vrijdag 21 oktober 2016

True Colors (review Trolls)




Vandaag ging ik naar de bioscoop met onze jongste dochter. Zij had gekozen voor de film “Trolls”. Ik keek er naar uit: het leek me een leuke, lieve film met schattige figuurtjes. Maar ik had echt niet kunnen vermoeden dat het me zó diep zou raken!

Voor mij was het bijna een persoonlijk verhaal: ik ben altijd een gevoelig kind geweest. Nu zouden ze zeggen een Hoog Sensitief kind, maar dat wist men toen niet zo. De jaren zeventig begonnen best happy, boordevol wolvilt en gehaakte spreien, maar gaandeweg richting de jaren tachtig werd alles steeds somberder en zwartgalliger. Voor wie er toen nog niet was: de wereld was in de greep van de Koude Oorlog. Kort door de bocht: een wapenwedloop tussen de Sovjet Unie en de Verenigde Staten. Mensen waren bang dat elk moment de atoombom kon vallen. Daar werden liedjes over geschreven, en op school lazen we boeken zoals “On the Beach” van Nevil Shute. In dit boek is “de bom” gevallen en de hoofdpersonen in het boek leven in Australie waar de gifwolk naar toe aan het drijven is. Zij zijn de laatst levende mensen op aarde, en weten dat hun laatste uren zijn ingegaan…… Pffffff lekker verhaal he? 
Moet je je voorstellen dat je als kind in zo’n sfeer op moet groeien! Reken daarbij dat het bij ons thuis ook een soort Koude Oorlog was, dus het was voor een gevoelig kind als ik echt niet makkelijk. Aan het begin van mijn tienerjaren werd ik dan ook ernstig depressief. Zo erg zelfs dat ik aan de anti-depressiva werd gezet. Kortom: mijn leven was op dat moment zwarter dan zwart. Mijn moeder noemde het altijd “Weltschmerz”, oftewel: ik droeg het leed van de wereld op mijn schouders.

Gelukkig is het met mij helemaal goed gekomen. Sterker nog: ik ben een ras-optimist en dat is echt vanuit mijn binnenste hoor, dat is niet gespeeld. Ik zie gelukkig in alles de zonzij en vind het leven prachtig. Maar ik weet ook nog heel goed hoe het voelde om als kind zo ontzettend bang te zijn voor het leven. Voor de grote boze buitenwereld.


En dát is nou precies waar Trolls over gaat: de vrolijke, vredelievende trolletjes die bedreigd worden door de grote Bergens. De trollen leven in een kleurige wereld (inclusief wolvilt!) boordevol muziek en gezelligheid. De Bergens zijn somber en zwartgallig en geloven dat de enige manier om  je gelukkig te kunnen voelen is een trol te eten.

In de film zijn verschillende kleine diepzinnige momenten die mij recht in mijn hart raakten. Ik besefte dat het voor heel veel kinderen op dit moment nét zo zal voelen als toen ik jong was: onveilig, somber en keihard. De thema’s van nu zijn “buitenlanders”, vluchtelingen, het gebekvecht van politici op de televisie, computerspelletjes waarbij je elkaar dood moet schieten, terreuraanslagen
waar volwassenen over praten, enzovoorts, enzovoorts. Het nodigt een kind niet uit om zijn hart open te zetten en het leven vol vertrouwen zingend door te huppelen, zullen we maar zeggen. Ik hoor bij heel jonge kinderen tot mijn schrik al vaak cynische en sarcastische opmerkingen. Dat shockeert me echt, want in principe is mij altijd geleerd dat cynisme en sarcasme niet begrepen werden door kinderen. Dat alleen volwassenen dat deden. Het zegt voor mij heel veel over hoe ver veel kinderen van hun gevoel af komen te staan. Dat zij hun onzekerheid, hun angst moeten verbergen achter een hard schild. Net zoals Knoest (Branch) in de film dat doet.

Gelukkig komt het in de film (zoals het hoort) helemaal goed: op het moment dat het het áller moeilijkste is en alle trollen hun vertrouwen en blijheid verliezen, komt het keerpunt. Het is op dat moment dat een oud nummer van Cyndi Lauper wordt gezongen: True Colors. Prachtig omgezet naar dit verhaal. Zo goed zelfs, dat alle kinderen die om me heen zaten er helemaal stil van werden. En bij mij stroomden de tranen over mijn wangen. Want ik voelde dat kind in mezelf, dat met zo veel liefde en hoop op de wereld was gekomen en zo veel kilte en onverschilligheid ontmoette. En ik kon alleen maar denken: wat mooi dat de kinderen van nu die zich ook zo voelen nu deze boodschap mee krijgen!


Want de boodschap van de film was dat blijdschap en geluk in iederéén zit. En dat die enge boze vijand eigenlijk óók gewoon iemand is die gelukkig wil zijn. Wanneer je je hart openzet en het toe wilt laten, kun je gewoon allemaal gelukkig zijn. En inspireer je de ander misschien om het ook te doen. Dúrf het maar! En weet je niet hoe? Begin dan gewoon met muziek en dans: want dan gaat je hart vanzelf zingen.

Een prachtige boodschap. Niet alleen voor de angstige gevoelige kinderen van nu, maar ook voor al die volwassenen die een beetje vergeten zijn hoe ze bij dat onbevangen gevoel kunnen komen. Het is belangrijk om deze boodschap te delen. Juist nu!

Dus….of je nu kinderen meeneemt of niet: ga lekker naar Trolls en spread the happiness!

True Colors                        Cyndi Lauper

You with the sad eyes                                                  Jij met je verdrietige ogen
Don't be discouraged                                                   Geef de moed niet op
Oh I realize                                                                       Oh ik weet ook wel
Its hard to take courage                                              dat het moeilijk is om moed te hebben
In a world full of people                                              in een wereld vol mensen
You can lose sight of it all                                            kun je soms het zicht verliezen
And the darkness inside you                                     en het duister binnen in je
Can make you feel so small                                       kan je dan zo klein laten voelen

But I see your true colors                                           Maar ik zie je ware kleuren
Shining through                                                              er doorheen schijnen
I see your true colors                                                   Ik zie je ware kleuren
And that's why I love you                                           en dat is waarom ik van je houd
So don't be afraid to let them show                       Dus wees niet bang en laat hen
Your true colors                                                              jouw ware kleuren zien
True colors are beautiful                                             Ware kleuren zijn prachtig

Like a rainbow                                                                 Als een regenboog….