Heel Gezonde Mama - Over Leven

Augustus 2023 is voor mij een bijzondere maand. Een maand waarin ik merk dat mijn emoties nog meer aan de oppervlakte drijven dan anders. En ik ben een kreeft, een "Jank Hart", dus dat wil wat zeggen! ;)  Op 5 augustus j.l. was het 10 jaar geleden dat ik mijn moeder uitgeleide deed. En vandaag, 19 augustus was het 30 jaar geleden dat mijn toenmalige vriend stierf. Een moment dat ook verbonden was met mijn moeder in mijn onderbewustzijn, omdat het gebeurde toen ik bij mijn moeder op bezoek was die vakantie vierde op onze camping in Hardenberg. Datzelfde Hardenberg waar ik (en wij allemaal) sindsdien nooit meer was geweest...tot dit jaar. De dood van mijn op dat moment grote liefde Ronald, was een enorme traumatische gebeurtenis. Ik was net 22, hij was 37. "Je had daddy issues, mam!" zouden mijn dochters zeggen. Ja duh! Je meent het! Maar wat de onderliggende issues van mijn psyche ook waren: ik was stapelgek op deze man en hij op mij. Dat laatste werd door zijn dood ...

Het is Sint Maarten! Ik koester daar heel warme herinneringen aan en vind het leuk dat steeds meer mensen op andere plekken in Nederland het feest ook ontdekken. Maar is het een graaifeest of een deelfeest ? Hier mijn tips hoe ik er voor zorgde dat het een deelfeest werd in mijn gezin: Bij ons thuis hebben we de volgende 3 vaste waarden, waarmee we het feest vorm geven: 1) je bedelt niet, maar jij komt jouw licht brengen (delen) met anderen 🍀Door een echt mooi lied te zingen, breng jij geluk en schoonheid naar de ander toe. En met een zelfgemaakte lampion (dus niet een of ander goedkoop massa geproduceerd vouw dingetje) geef je ook een stukje van jezelf. Al met al deel jij op deze manier een stukje van het licht in jou. 2) even in de energie komen 🍀Door het vertellen van het verhaal van Sint Maarten, word je weer geraakt in je hart. De meeste kinderen hebben nog een enorm groot hart en willen anderen helpen. Zij willen de wereld beter maken. Dit verhaal wakkert dat gevoel ...

Hoera, het is weer Sint Maarten!!!!! Vanuit mijn kindertijd is dit één van mijn favoriete jaarfeesten. Eigenlijk begint voor mij vandaag de feesttijd: genieten van  koude en warmte, donker en licht. Sint Maarten, Sinterklaas, Kerst….ik kan het niet helpen: ik ben er dól op! In ons huis wordt er in deze dagen wat afgeknutseld, gekookt en gebakken. Overal vind je lichtjes: kaarsjes, lampionnetjes, lichtslingers. Maar ook vind je overal dingetjes uit de natuur: van kastanjes tot pompoenen en van eikeltjes en dennenappels tot gedroogde herfstbladeren. En álles wordt gebruikt om te knutselen of te koken. Want ik geef mijn kinderen heel graag mee dat Moeder Aarde ons alles schenkt wat we nodig hebben. Wij mensen kunnen het materiaal vervolgens omvormen tot iets bruikbaars. Zo is de verbinding altijd aanwezig in mijn opvoeding: mens en natuur hebben elkaar nodig. Ik hoor van veel mensen dat ze Sint Maarten maar een raar feest vinden. Dat ze het vreselijk vinden, al ...

Ik kijk naar de Canal parade, wachtend op de boot van mijn neef (nr 67, dames en heren!) en ben eigenlijk zomaar even ontroerd. "Waarom?" vraagt mijn dochter van 7. "Omdat mama het zo fijn vindt dat wij in een land leven waar je écht helemaal jezelf mag zijn. Het maakt niet uit of je man of vrouw bent, waar je in gelooft, wie je lief hebt of wat voor kleur je hebt.....je bent geweldig zoals je bent". Dochterlief knikt en speelt lekker door. Want voor haar is dat een doodnorma al iets. Wij voeden haar zo op. En ik pink een traantje weg want ik besef: dat zeg ik nu wel, maar ook hier in NL wordt nog steeds niet door iedereen zo gedacht.  Of het nu gaat om HLBT's, vrouwen, gehandicapten, kleurlingen of vluchtelingen (en ik vergeet misschien wel een groep, maar ik denk niet in hokjes, sorry).....er is nog steeds een hoop terrein te winnen op het gebied van onvoorwaardelijke acceptatie. En dan zie ik dit filmpje op Facebook (zie link hieronder), met de tekst er...

Vorige week is bij ons het "gewone leven" weer begonnen: de kinderen gingen weer naar school. Voor twee van de drie schoolgaande bengels was het best spannend: oudste zoon ging naar groep 8 en jongste dochter naar groep 3. (Voor de Vlamingen: klas zes en klas één) Mijlpalen dus! En ook bij de sportclubjes werd het spannend: zoonlief verhuisde van de E-tjes naar de D-tjes (nieuw team) en dochterlief kreeg voor het eerst zwemles. En dan zie je hoe verschillend mensen (en dus ook kinderen) kunnen reageren op gebeurtenissen. Waar jongste dochter zich er gewoon in gooit en ziet waar het schip strandt, heeft oudste zoon het zichtbaar heel moeilijk om te wennen aan nieuwe dingen. Hij vindt het eigenlijk doodeng en bevriest helemaal. Natuurlijk vinden we nieuwe dingen allemaal best spannend. En soms ook zelfs eng. Je moet nieuwe vrienden maken bij verhuizing, of contact maken met nieuwe collega's bij een nieuwe baan. Oude gewoontes moeten wijken voor nieuwe... We maken dit al...

Omring je zelf met schoonheid, zeg ik altijd. Wat bedoel ik daar toch mee? En wat ís schoonheid dan? Vandaag wil ik het er graag even met je over hebben. Laat ik allereerst duidelijk maken dat ik niet bedoel dat ik gefixeed ben op uiterlijk. Want dat is niet wat ik bedoel met schoonheid. Want inderdaad: schoonheid zit van binnen. En dat is precies waar ik je naar wil laten kijken: naar binnen. Want wanneer je de mens bekijkt vanuit holistisch oogpunt hebben wij niet alleen een lichaam, maar zijn wij eigenlijk een soort geestelijk wezen dat tijdelijk een lichaam bewoont. En die "Ik" die in jouw lichaam woont, zou je ook de ziel kunnen noemen.  En er is iets met "schoonheid" dat de ziel doet leven. Echte schoonheid raakt je in je ziel, in je hart. Je voelt er emotie bij. Soms pink je misschien zelfs even een traantje weg. Dát is de schoonheid waarover ik het heb wanneer ik zeg dat je jezelf er mee moet omringen.  Je vindt het in beelden, in woorden, in muzi...

Je bent nu twee weken op weg in het nieuwe jaar. Hoe vergaat het je tot nu toe? Heb je je aan je goede voornemens kunnen houden? Ben je er nog steeds mee bezig? Of heb je het maar laten vallen. Maandag de 19 e is het zogenaamde Blue Monday: de dag waarop de meeste mensen beseffen dat het “weer” niet gelukt is: alle plannen, ideetjes, dieten etc.. worden laten vallen en gedesillusioneerd pakken we de draad weer op waar we gebleven waren. En dan? Dan wordt het weer net zo’n jaar als vorig jaar en het jaar daarvoor. Tja…. Wat een somber idee he? Wat doet dat met je als je dit leest? Denk je: ze heeft gelijk, ik kan maar beter meteen stoppen? Of denk je: getverderrie waarom zegt ze zoiets? Ik zal haar eens een poepie laten ruiken zeg: ik ga door! Wat denkt ze wel? Ik hoop op dat laatste. Echt, ik hoop dat jullie je niet laten tegen houden doordat “men” beweert dat “iedereen” het opgeeft halverwege januari. Jij gaat de uitzondering zijn die de regel bevestigt. En weet je w...

Deze overheerlijke speculaas-appel-roomtaart is veganistisch, suiker- en tarwevrij Vandaag kwam mijn familie op bezoek. De zussen van mijn moeder, mijn neef en zijn man en mijn zus met haar man en dochtertje. We zien elkaar niet vaak, want we wonen nogal ver uit elkaar. Ze kwamen nu dus op kraamvisite. Je moet weten dat mijn moeder in de zomer van 2013 volkomen onverwacht is overleden. En dus zijn haar zussen (buiten mijn zus en ik) mijn enig overgebleven tastbare stukje van haar. In hun maniertjes, ogen en lach zie ik mijn moeder terug. Ik zag er dus enorm naar uit, want ik had ze echt al bijna een jaar niet meer gezien. Het werd een heerlijke middag, waarbij me opviel hoe gemakkelijk het toch gaat wanneer je je echt verwant voelt. Er zijn weinig woorden nodig om de klik te voelen. Zelfs als je elkaar zo weinig ziet. De verbinding is er, en je voelt de liefde stromen. Ook het stukje herkenning was zo fijn: niet alleen ik herkende mijn moeder in hen, ook de kinderen. En toen éé...

"Autumn Blessings" zijn er in allerlei vormen Vandaag was een echte herfstdag. Zowel buiten als binnen! Het hele gezin had er een beetje last van. Papa en mama waren moe, maar er moest nog zo veel gebeuren. Oudste dochter voelde zich wat koortsig, maar had ook veel te veel te doen (ze neemt haar huiswerk gelukkig serieus). Oudste zoon voelde zich eigenlijk best prima, tót hij zijn kamer op moest ruimen. Jongste dochter had last van storm in haar lijfje. Er moest flink gesprongen, gezongen en gedanst worden vandaag. En jongste zoon? Die sliep gelukkig overal doorheen... :) Hij was gisteren van slag geweest: toen ik voor het eerst een halve dag was weggeweest zonder hem. Ik moet eerlijk zeggen: ik was er zélf ook van slag van! Samen leven is niet makkelijk. Je kunt je niet echt afsluiten voor de ander zijn energie. Dat geldt voor stellen, maar ook voor ouders en kinderen, broers en zussen. Je moet het met elkaar doen. En op dagen als deze, zit je zo op elkaars lip dat je ...

Volgende week wordt in de Angelsaksische landen Halloween gevierd. Dit fenomeen waait de laatste jaren ook steeds meer over naar onze streken. Inmiddels weten de meesten wel waar Halloween een verbastering van is, maar ik leg toch nog even uit hoe die dagen volgende week nou eigenlijk in elkaar zitten: Op 1 november is het oude (katholieke) feest van Allerheiligen. Op die dag vereerde men de Heiligen van de kerk. Op 2 november had men voor het volk dan ook maar een dag in het leven geroepen waarop men de eigen doden kon eren: Allerzielen. (Hierover later meer) De avond vóór 1 november (31 oktober dus) werd nog heel lang gekoppeld aan het vóór christelijke Samhain (spreek uit: sowien). Het is de nacht van de herfstevening en men dacht vroeger dat er op dat moment in het jaar een soort open verbinding was tussen de wereld van de doden en de levenden. Halloween is een verbastering van "All Hallow's Eve" , oftewel "de avond voor Allerheiligen." En op die avond...