Heel Gezonde Mama - Over Leven

-sorry, even geen plaatje: Blogger is wat roestig, geloof ik - Het lijkt een soort van gewoonte te worden: 1 keer per jaar iets schrijven op mijn blog. Als ik kijk naar de posts zie je dat ze de laatste paar jaar met een interval van een jaar zijn. Tja....wat kan ik er van zeggen: life happened, M.E/CVS happened en Facebook was gewoon zooooo lekker makkelijk en snel!  En toch, en toch....Buiten het feit dat FB/Meta echt niet meer leuk is en ik er al jaren mee wil stoppen (maar het niet kan 🙈) heb ik vaak zo'n behoefte om weer "echt" te schrijven. Langere teksten, of dieper gaand.... Het vluchtige van Socials is voor mij echt wel voorbij. Word ik "oud"? (dat hoop ik wel te worden 😉 ) of zijn we na zo veel jaar experimenteren met die Socials toe aan balans? Een soort "rust" in de online hectiek van alle dag? Wat het ook is, het gevoel is er. En ik heb besloten het bloggen weer op te pakken. Het zal niet heel regelmatig zijn, denk ik. Daarvoor is mijn e...

Glutenvrije Vegan groentequiche (recept)   Eindelijk weer eens een recept! En deze is speciaal voor hen die worstelen met voedselintoleranties. Hij is dus vrij van geraffineerde suiker, gluten en dierlijke eiwitten. En vooral: vrij van meuk! Je kunt hem in etappes maken, zodat het ook voor mensen met een energiebeperking haalbaar is. Ik trok er de hele dag voor uit. Gelukkig is hij zo vullend dat ik maar een stukje nodig had. De rest heb ik in de vriezer gedaan, zodat ik op mindere dagen, gewoon wat uit de vriezer kan pakken. '' Hier komt ie dan (let op, ik flanste maar wat, dus gebruik ook je eigen gevoel en zintuigen): Ingredienten: voor de vulling: Kies een mengsel van verschillende groentes die je lekker vindt. In totaal zo'n 500 gram. Quiche mix van  @vandievegans Zijdetofu  Kruiden naar smaak (b.v. provencaalse) en (Keltisch)zeezout en peper Het deeg: 250 gram van een mengsel van diverse glutenvrije meelsoorten. Denk hierbij ook vooral aan vezels. Ik gebruikte bruin...

Ik word altijd zo geraakt wanneer ik mensen zie/hoor die hun talent (welk talent ook) echt helemaal durven uiten. Niet terug houden (klein maken), maar ook geen extra opsmuk om het acceptabel te maken voor onze materieel en rationeel ingerichte maatschappij. Gewoon zijn wie je bent. Jouw licht laten stralen in deze wereld. Dat stukje schoonheid neerzetten wat jij kwam brengen in deze wereld.  Ik weet dat dat stukje geraaktheid vooral heel veel zegt over mijn eigen beleving hierin. De ik heb me altijd ontzettend aangetrokken wat "men" er van zou vinden. Van wat dan ook wat ik deed. Ik wilde mijn kop liefst onder het maaiveld houden. Toch kwamen er mijn leven lang situaties waarbij ik juist werd uitgedaagd om wél te durven staan voor wie ik was. Doodeng, maar ik deed het. In het begin nam ik daar een soort van rol/alter ego bij aan. Zoals in mijn entertainment jaren. Dat is de opsmuk waar ik net op doelde.  Maar toen ik gevraagd werd Astro Contact / Astro TV te gaan doen, wa...

Augustus 2023 is voor mij een bijzondere maand. Een maand waarin ik merk dat mijn emoties nog meer aan de oppervlakte drijven dan anders. En ik ben een kreeft, een "Jank Hart", dus dat wil wat zeggen! ;)  Op 5 augustus j.l. was het 10 jaar geleden dat ik mijn moeder uitgeleide deed. En vandaag, 19 augustus was het 30 jaar geleden dat mijn toenmalige vriend stierf. Een moment dat ook verbonden was met mijn moeder in mijn onderbewustzijn, omdat het gebeurde toen ik bij mijn moeder op bezoek was die vakantie vierde op onze camping in Hardenberg. Datzelfde Hardenberg waar ik (en wij allemaal) sindsdien nooit meer was geweest...tot dit jaar. De dood van mijn op dat moment grote liefde Ronald, was een enorme traumatische gebeurtenis. Ik was net 22, hij was 37. "Je had daddy issues, mam!" zouden mijn dochters zeggen. Ja duh! Je meent het! Maar wat de onderliggende issues van mijn psyche ook waren: ik was stapelgek op deze man en hij op mij. Dat laatste werd door zijn dood ...

Het valt me op dat we met zijn allen steeds minder bloggen en vloggen. Of nee, niet minder maar korter!  De wereld gaat sneller en sneller en dat heeft ook tot gevolg dat "we" geen zin hebben in eindeloos geklik op links, het lezen van lange teksten of langer dan 5 minuten naar een filmpje willen kijken. Speelfilms uitgezonderd, uiteraard. Want Netflixen kunnen we dan wel weer uren. 😜 Maar als je het tempo van de uitbouw van het verhaal en het snijden van de beelden vergelijkt met de films en series van pakweg 30 jaar geleden zie je ook daar dat er alles aan gedaan wordt om he "erbij" te houden. Ik verwijt niemand iets hoor, ik merk het bij mijzelf ook. Hoewel mijn aandoening me dwingt te "onthaasten" heb ik ook geen zin in lange verhalen of omleidingen. Daarom schreef ik ook steeds minder hier en steeds vaker direct op mijn FB pagina en zelfs op instagram. Hoewel die laatste eigenlijk geen tekst- maar een beeldmedium is. Tja...dingen verander...

Wachten op de CV monteur terwijl je lijf alleen maar wil liggen. In het donker, in de stilte. Helaas krijgt het niet wat het nodig heeft. Het leven gaat gewoon door. Ook als je lijf de avond daarvoor heeft besloten weer eens een "transient paralysis" (tijdelijke verlamming) te doen. Want dat was al zo lang geleden, tenslotte he? Hoe goed wmo en hulpverleners ook mee willen denken: chronisch ziek zijn is niet gebonden aan agenda's en kantoortijden. Er is duidelijk nog te veel wat ik zelf moet doen. Na al 3 weken in een PEM te zitten, waar ik toch een beetje door heen zit te duwen omdat er nou eenmaal een gezin draaiende gehouden moet worden, crashte ik gisteravond dus flink. De druppel? De boodschappen die ik had gedaan.  Hoezo doe je boodschappen??? 1) gezinshulp heeft vakantie -moet ook kunnen!- en de vervanging kan maar 2 uur komen ipv 8.  2) ivm ziekte heb ik een minimum inkomen dus een budget. 3) ivm ziekte heb ik diverse voedselintoleranties dus eten we b...

  Ik ben getrouwd! Het was een kleine ceremonie, met slechts 1 aanwezige: ik zelf. Maar het feestelijke gevoel was er niet minder om. Het was een grote dag. Ja, ik heb mij zelf eeuwige trouw beloofd. Iets waar ik bijna 50 jaar voor nodig heb gehad om te durven doen. Wanneer ik terug kijk op mijn leven is het meeste wat ik deed altijd voortgekomen uit de wens anderen te behagen. Ik probeerde te zijn hoe ik dacht dat men mij graag zou zien. Zoiets groeit natuurlijk heel onbewust. De situatie bij mij thuis was niet "veilig" genoeg om mijn eigen persoonlijkheid te ontwikkelen, werd later door therapeuten gezegd. Wat natuurlijk wel een waarheid bevat, maar eigenlijk ook een beetje raar is: want ook dát is een persoonlijkheid die je ontwikkelt in zulke omstandigheden. Namelijk, een persoonlijkheid die zich instelt op anderen, op wat er nodig is op dat moment. Een kameleon. Maar inderdaad: er waren stukken van mijn eigen persoonlijkheid die onderdrukt zijn geraakt en die pas de laat...

We hebben het vorige week gehad over alle gifstoffen in onze verzorgingsproducten, onze voeding, ons water, onze bodem... Waar ik het nog niet eens over heb gehad is de chemicalieen die er gebruikt worden in onze kleding en....onze intieme verzorging. En over dat laatste wil ik het vandaag hebben. Want dat is iets waar nog steeds heel veel vrouwen niet echt bij stil staan.  Ben jij zo'n vrouw die het liefst zo min mogelijk geld wil uitgeven aan haar maandverband producten? Ben jij zo'n vrouw die haar geld liever besteed aan goede producten voor de kinderen en dus bezuinigt op deze maandelijkse kostenpost? Geef jij liever geld uit aan de kapper of "iets leuks" dan aan je maandverband? Leef je op budget en is je maandverband de sluitpost? Je hoeft je echt niet te schamen als je op deze vragen ja hebt geantwoord. Dat deed ik voorheen precies hetzelfde. Ik kan het je niet kwalijk nemen. Echt niet. Ik heb het ook pas later ontdekt. Wat er werkelijk aan rommel in onze maand...

  2020  De hele wereld is in de greep van de angst rondom een virus. De wereld zoals we het kenden “is niet meer”, we moeten wennen aan een nieuw normaal. Een nieuw normaal van geboden en verboden, maar blijkbaar ook een nieuw normaal waarin mensen recht tegenover elkaar staan. Waarin onze verschillen plotseling onoverkomelijk groot lijken te worden. En tegelijkertijd de verbroedering van mensen die “hetzelfde” denken ook steviger wordt. Een tijd van extremen, zouden we kunnen stellen. Het zal je intussen wellicht niet verbazen dat ik –en velen met mij- er van overtuigd ben dat de aarde en de mensheid een enorme ontwikkelingssprong aan het maken is. In de natuur is alles altijd in beweging. We gaan altijd vooruit, al vanaf de “Big Bang”. Expansie –groei- is de natuurlijke beweging en dus is er altijd verandering. Evolutie is niets anders dan dat: de beweging naar voren. Elke verandering geeft een vorm van stress Het gekke van mensen is echter dat ons brein juist is geprogram...

8 augustus. Vandaag is de dag waarop we internationaal stil staan bij de 25% van de mensen met ME die ernstig of zeer ernstig ziek zijn. In het engels: Severe/very Severe. Wanneer mensen zó ziek zijn, vind ik het beslist niet passend om nog over CVS (Chronisch Vermoeidheids Syndroom) te spreken. Dat is een klap in het gezicht van deze mensen die kampen met zulke zware klachten dat zelfs de doodgewoonste dagelijkse taken al niet meer uit  te voeren zijn (ernstig) of men als een "levende dode" in bed ligt, gevoed door infusen en verstoken van licht en geluid (zeer ernstig). Niet te bevatten dat dit als "moe" wordt omschreven.  Ik heb de afgelopen weken nagedacht over wat ik wilde schrijven vandaag. Moest ik eigenlijk wel iets schrijven? Wat kan ik zeggen over ernstige ME? Wie ben ik om daar iets over te zeggen? Maar het grootste probleem is dat degenen die het meest getroffen zijn, niets meer kúnnen zeggen. Zij hebben anderen nodig om hun verhaal te doen. ...

Oei oei oei......de frequentie van mijn blogs loopt hard achteruit. Ik ben me daar bewust van. Maar ik probeer het ook een beetje los te laten. Gelukkig schrijf ik veel op Facebook. Volg je me daar al? Nee? Nou, je kunt me hier vinden: www.facebook.com/SannaJonkhartHGM En ook op Instagram schrijf ik tegenwoordig blog achtige bijdragen. Wellicht ook leuk om me daar te volgen. Ik probeer op alle social media kanalen een beetje andere berichten te schrijven. Zo blijft het nog een beetje gevarieerd, nietwaar? Toch wilde ik deze onderstaande tekst met jullie delen. Want het beschrijft het dilemma van de mensen die weten dat onze gedachten, onze woorden, kracht hebben. Mensen die bezig zijn met The Law of Attraction bijvoorbeeld. Of gewoon bewust zijn van het feit dat "wat je aandacht geeft, groeit". Hoe doe je dat dan in de dagelijkse praktijk? Zeker als die dagelijkse praktijk betekent dat je geconfronteerd wordt met je chronische ziekte? Hieronder een tekst die ik schreef voor...